Storythai

แป้งมีกล้องเว็บแคมที่มันติดมากับโน๊ตบุ๊ค อยู่อันหนึ่ง

ปกติแล้วเนี่ย ไม่ได้ใช้อะไรมันมากเท่าไหร่หรอก

เรียกได้ว่า ปีละครั้งก็คงได้

แต่ก็นะ.. ปีละครั้ง ก็ยังจะ.....

ก็ยังจะ ........!!

เจออะไรที่มันไม่น่าเจอ..

...........

เตือนก่อนอ่าน : ใครอ่านเอนทรีนี้..

**โปรดระวังบ้านตัวเองให้มากขึ้น

..............................................

ในคืนหนึ่งที่โคตร ธรรมดา

แบบว่า.. ธรรมดามากๆๆ

ถ้าจัดจะจัดอันดับกันจริงๆ

คืนนั้นคงติด Top Chart ของคืนธรรมดาในชีวิต

แป้งกำลังนั่งขะมักเขม้น (อ่านว่า ขะ - หมัก - ขะ - เม่น)

อยู่บ้านคนเดียวด้วยคับ .. **คนเดียวๆๆ คนเดียว

กำลังแชทกับเพื่อนเบียร์เรื่องน้องหมาที่เพิ่งซื้อมาได้ซักสองเดือน

ชื่อ "ไข่ดาว"

ซึ่งตอนนั้น เพื่อนเบียร์ ว๊อนท์มากกกกกกกกก

อยากเจอไข่ดาวมากกกกกกกกกกกกก

เพื่อนเบียร์รีเควสว่า "เปิดกล้องให้กูดูหน่อย"

โอเค ครับ ไม่หนักหนา จัดไป

เอานังไข่ดาว มาโชว์หน้ากล้อง โชว์พุง

ปลิ้นตา ดึงหนังจมูกโชว์อะไรก็ว่ากันไป

แล้วซักพัก... โทรศัพท์ก็มา

ก็เลยบอกเบียร์ว่า "เห้ย..ขอคุยโทรศัพท์ก่อน"

**โดยที่ไม่ได้ปิดกล้องครับ**

เปิดกล้องทิ้งไว้ เฉยๆ ประมาณ 10 นาที

พอคุยเสร็จก็ง่วง

เลย ตัดบทสนทนากันไปเข้านอน

เห็นมั้ยครับว่า ..วันนั้นเป็นค่ำคืนที่แสนธรรมดา

..................................

แต่..

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป เราถึงเพิ่งจะได้รู้

ว่าคืนนั้นมันไม่ได้เป็นคืนธรรมดาครับ

ถ้าจะเรียกว่าคืนธรรมดา ก็คง

เป็นคืนธรรมดาผสมฉี่หมาอาบด้วยยาพิษแล้วคนด้วยกูลิโกะป๊อกกี้

...........................................................

ณ ในรถ อ้วนดำ ที่มี แป้ง แอน และ เพื่อนเบียร์

พวกเรากำลังกลับมาจากช๊อปปิ้งกัน

และแป้งซื้อของมาฝากแม่

แต่พ่อแม่ อยู่บ้านหลังนึง

แป้งกับพี่ชายน้องชาย อยู่อีกหลังนึง

ซึ่งใกล้ๆกัน

แป้ง : ม๊าเดี๋ยวเอาของไปให้อย่าเพิ่งปิดบ้านเด้อ

แม่ : ได้ลูกๆ เดี๋ยวรอ

แป้ง : เคๆ

เบียร์ได้ยินดังนั้น

เบียร์ : แม่ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับมึงเหรอ

แป้ง : หึ.. อยู่ติดๆกันเนี่ยแหละ

เบียร์ : แล้วที่กูเห็นในกล้องวันนั้นใครอ่ะ????

.............

........

..................

..........

............

เช้ดดดดดดดดดดดดดดดด...!!!

ซูมมาที่หน้าแป้งกับแอน

หน้าซีดลงไปด้วยความเร็ว 400 กม./ ชม.

แล้วหันมามองหน้าอิเบียร์ แล้วอ้าปาก.. อยากจะพูดอะไรซักอย่าง

แต่ชั่วโมงนั้นคิดอะไรไม่ออกแล้วคับ

เลยได้แต่อ้าปากค้างงง ตาเบิกโพลง

อีเบี๊ยร์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ..

รู้ไหมว่าประโยคที่มึงพูดมานี่ โคดธรรมดาอ่ะ

แต่กูรู้สึกเหมือนกูโดน M79 ลั่นใส่

หึ... หึ..

ไม่จริงใช่มั้ยเพื่อนเบียร์

..

บอกกูมาเดี๋ยวนี้ว่ามึงไม่ได้เห็นอะไร

บอกกูมาว่ามึงพูดเล่น..

แต่... ช้าไปแล้วครับ..

เพื่อนเบียร์ ต่อบทด้วย

เบียร์ : เห้ย..เนี่ย.. จริง ชุดนอนสีขาวอ่ะ ผมสั้นๆ

อืม.. โฟร์มด มั้งมึง

อีช้างล้วงงง!!  มึงจะบรรยายหาตูดอะไรว๊ะ!

เดี๋ยวกูจับเอาหัวยัดกระจกรถเลย

แค่นี้กูก็เลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอแล้วโว้ย!

แต่เพื่อนเบียร์ยังไม่รู้ตัวครับ.. ว่ากำลังเจอกับอะไร

เบียร์ : กูยังว่าอยู่ ทำไมแม่มึงใส่ชุดนอนวัยรุ่นจัง..

       เดินจากทาง ผ้าม่านไปตู้เย็นอ่ะ

โอ้โฮ.. ละเอียดทุกเม็ด

........

...............

.....

..................

......

.............

.......

....

..............

แป้ง : ไม่รู้หว่ะ.. กูรู้แต่ว่า วันนั้นกูอยู่คนเดียวอ่ะ

ตัดภาพไปที่เพื่อนเบียร์..

เอ้า.. ห่า!  หน้าซีดกว่ากูอีก

....

อ่อ.. เพิ่งจะเก็ท ว่าเขาไม่ได้เป็นคน..

แล้วก็

เบียร์ : เห้ย.. แต่กูเห็นจริงๆนะ จริงๆๆๆ

.........

.........................

.......

............(มึงจะย้ำทำซากอะไรว๊ะ?)

......

..................

........

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นท่ามกลางความเงียบครับ..

บรรยากาศ มาคุมาก..

ต่างคนต่างคิด ต่างคนต่างนิ่ง

และแล้วเพื่อนเบียร์ก็ทำลาย ความเงียบด้วยประโยคนี้..

เบียร์ : เขาตามใครวะ ..มึง หรือ กู

      ละมึงว่า  ตอน นี้ เขา จะ อยู่ ใน รถ กับ เรา มั้ย?

โอ้ว..เย่...  

................................

มึงจะคิดประโยคนี้ขึ้นมาถวายฮุนเซ็นรึไงว๊ะ!!

อ่ะมึงว่า นั่งเงียบๆ อยู่เฉยๆ

กับพูดว่า "ตอนนี้เขาอยู่ในรถกับเรามั้ย"

มึงว่าอันไหนดีกว่ากัน

.. มึงนี่ไม่รู้จักกาละเทศะเล้ยยยย!

.....................

...............

เลยตอบอย่างเข้าข้างตัวเองว่า

แป้ง : ไม่หรอก .. รถเต็มแล้ว!

ผ่างงงงงง.............

.............................................................

แล้ว..หลังจากวันนั้นอ่ะ

ระแวงบ้านตัวเองมากขึ้นทุกทีๆๆ

แบบ.. บางทีเดินอยู่ในบ้านก็แบบ..

รู้สึกเหมือนมีใครตามหลังป่ะวะ?

เลยลองหมุนรอบตัวเองดู

อ่อ....... ไม่มี

อกสั่นครับ.. ขวัญแขวนด้วย..

อยากบอกพี่สาวชุดขาวนะครับ

ว่า

ถึงวันนั้นจะอยู่คนเดียว

ก็ไม่ได้อยากจะ มี someone มากุมมือในยามเหงานะครับ

ไม่ต้องจัดมีทติ้งอีกครั้งนะ

ครั้งที่แล้ว .. ให้อภัย ถือว่าอยากเล่นกล้องนะๆๆ

ปล. ตอนเขียนเอนทรีนี้แบบ..

(พี่เค้ามองกูเขียนนินทาเค้าอยู่ป่ะวะ?)

หันไปมองหลัง หนึ่งรอบ..

โอเคครับ.. ไม่มี..

พี่เค้าคงโอเค

ฮี่ๆๆๆ