ยืน ยัน .. ยืน ยัน
เมื่อสามวันก่อน
ฉันนั่งทำงานอยู่
ได้รับ แมสเสจจากเธอ
เธอบอกว่า ไปสวีเด็น กับแม่ กับน้องชาย
โทรหาฉันไม่ติด
และร้านเน็ตปิดคริสมาสต์ สี่วัน
...........
ฉันนั่งจ้องข้อความนั่นอยู่หลายนาที
เปิดไปเปิดมา..
เผื่อ ข้อความมันอาจเปลี่ยนไปบ้าง
และสุดท้าย
ฉันก็ต้องยอมรับความจริง
ที่เราจะไม่ได้คุยกันหลายๆวันแบบนั้น
จำได้หรือเปล่า
เมื่อหลายเดือนที่แล้ว
ตอนนั้นที่คอนโดเธอใช้เน็ตไม่ได้ 1อาทิตย์..
สัญญาณโทรศัพท์ ไทย - เดนมาร์ค ตอนนั้นก็ทุลักลุเลเต็มทน
แต่คราวนั้น..
เธอยังโทรมาได้ .. ถึงแม้มันจะ หลุดทุกๆ ไม่กี่วินาที..
แต่ก็มีเวลาพอที่จะบอกว่า "คิดถึง"
กว่าจะผ่านตอนนั้นมาได้..
เราก็ค่อนแย่กันน่าดู
.....
แต่ตอนนี้สิ่..
3 วันแล้ว..
...ฉันเห็นแต่เบอร์ missed call
โทรศัพท์ดังแปปเดียวแล้วหลุดตลอดเลย
ฉันไม่ชินกับการที่เราไม่ได้คุยกันแบบนี้
ทรมาณน่าดูเลย..
ฝืนยิ้มกับคนอื่น...ในทุกๆวัน..
"เซ็ง"
........................................

ลุงหนวดคนนี้น่ากัวเนอะ.. "พี่ป๋อง"
แล้วเมื่อกี๊..
เธอโทรมา.. 00.21 น. ที่ไทย
แต่ฉันไม่รู้ว่าที่สวีเด็นมันกี่โมงกัน จะเหมือนที่เดนมาร์คหรือเปล่า
โทรศัพท์ดังนานพอที่จะให้ฉันวิ่งมารับได้..
จำได้ว่า..
คำแรกที่ฉันพูด.. แทนที่จะเป็น ฮัลโหล..
แต่ฉันรับสายว่า "คิดถึงนะคะ"
แค่หวังเอาไว้ว่า..ถ้ามันตัดไป เธอคงได้ยินคำพี่ฉันพูดคำแรกทัน
แต่โทรศัพท์ไม่ตัดน่ะสิ่..
มันสร้างความทรมาณให้ฉันได้อีก
มันไม่ยอมให้เสียงฉันส่งงเธอ
แต่...
มันยอมให้เสียงเธอส่งมาถึงฉัน..
ฉันพูดไปเธอไม่ได้ยินซักคำ..
แต่เธอพูดมา..ฉันได้ยินทุกคำ
เธอบอกว่า "ไม่รู้ว่านู๋จะได้ยินแอมั้ย"
"แต่แอจะพูดไปเรือ่ยๆจนกว่าโทรศัพท์มันจะตัดไปเอง"
และฉํนก็นั่งฟังเธอพูดทุกคำอย่างตั้งใจ
เธอบอกว่า โทรหาฉันแทบทุกนาที แต่มันไม่ติดให้เลย
และ
ไม่กี่วินาที..
เธอก็สะอึกสะอื้น.. (อีกแล้ว)
คราวนี้ฉันก็อยากทำให้เธอยิ้มนะ..
แต่ฉํนทำไม่ได้...
เธอไม่ได้ยินฉัน
และครั้งนี้เป็นครั้งแรก..
ที่ฉันนั่งร้องไห้ไปพร้อมเธอ..
ถึงเธอจะไม่รู้ก็เถอะ
ฉันร้องไห้..ไม่อยากให้เธอสิ้นหวังขนาดนั้น
ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกแย่
เธอเอาแต่บอกว่า อย่าเพิ่งลืมเธอนะ อย่าคิดว่าเธอไม่คิดถึงฉันนะ
อย่าคิดว่าเธอไม่รักฉันนะ..
แล้วซักพักสายก็ตัดไป..
...................................
ฉันดีใจนะที่ได้ยินเสียงเธอครั้งแรกในรอบสามวันนี้
แต่เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า..
อะไรที่... ทำให้ฉันกังวล..
อะไรที่... ทำให้ฉันอยากรู้..
........
คือว่า..
เธอลืมบอกฉัน.. ว่า
เธอ "จะกลับเมื่อไหร่"
??????????????
หึ หึ..
...............
เอาหน่ะ.. อย่างน้อย..
วันนี้เราสองคน ก็อาการดีขึ้นแล้วหน่อยนึง..
แต่หลังจากวางสาย
ฉันก็ อดที่จะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ได้
เพราะ...เธอเล่นพูดคนเดียว ตั้ง 8 นาที 55 วินาที..
^___^
.......................
ตอนนี้ฉันอยากให้เธอฟังเพลงนี้จัง..
แต่อีกกี่วันจะได้เปิดมากันล่ะ ฮึ?..
ยืน ยัน ...... ยืน ยัน
 
ฉันนั่งทำงานอยู่
ได้รับ แมสเสจจากเธอ
เธอบอกว่า ไปสวีเด็น กับแม่ กับน้องชาย
โทรหาฉันไม่ติด
และร้านเน็ตปิดคริสมาสต์ สี่วัน
...........
ฉันนั่งจ้องข้อความนั่นอยู่หลายนาที
เปิดไปเปิดมา..
เผื่อ ข้อความมันอาจเปลี่ยนไปบ้าง
และสุดท้าย
ฉันก็ต้องยอมรับความจริง
ที่เราจะไม่ได้คุยกันหลายๆวันแบบนั้น
จำได้หรือเปล่า
เมื่อหลายเดือนที่แล้ว
ตอนนั้นที่คอนโดเธอใช้เน็ตไม่ได้ 1อาทิตย์..
สัญญาณโทรศัพท์ ไทย - เดนมาร์ค ตอนนั้นก็ทุลักลุเลเต็มทน
แต่คราวนั้น..
เธอยังโทรมาได้ .. ถึงแม้มันจะ หลุดทุกๆ ไม่กี่วินาที..
แต่ก็มีเวลาพอที่จะบอกว่า "คิดถึง"
กว่าจะผ่านตอนนั้นมาได้..
เราก็ค่อนแย่กันน่าดู
.....
แต่ตอนนี้สิ่..
3 วันแล้ว..
...ฉันเห็นแต่เบอร์ missed call
โทรศัพท์ดังแปปเดียวแล้วหลุดตลอดเลย
ฉันไม่ชินกับการที่เราไม่ได้คุยกันแบบนี้
ทรมาณน่าดูเลย..
ฝืนยิ้มกับคนอื่น...ในทุกๆวัน..
"เซ็ง"
........................................

ลุงหนวดคนนี้น่ากัวเนอะ.. "พี่ป๋อง"
แล้วเมื่อกี๊..
เธอโทรมา.. 00.21 น. ที่ไทย
แต่ฉันไม่รู้ว่าที่สวีเด็นมันกี่โมงกัน จะเหมือนที่เดนมาร์คหรือเปล่า
โทรศัพท์ดังนานพอที่จะให้ฉันวิ่งมารับได้..
จำได้ว่า..
คำแรกที่ฉันพูด.. แทนที่จะเป็น ฮัลโหล..
แต่ฉันรับสายว่า "คิดถึงนะคะ"
แค่หวังเอาไว้ว่า..ถ้ามันตัดไป เธอคงได้ยินคำพี่ฉันพูดคำแรกทัน
แต่โทรศัพท์ไม่ตัดน่ะสิ่..
มันสร้างความทรมาณให้ฉันได้อีก
มันไม่ยอมให้เสียงฉันส่งงเธอ
แต่...
มันยอมให้เสียงเธอส่งมาถึงฉัน..
ฉันพูดไปเธอไม่ได้ยินซักคำ..
แต่เธอพูดมา..ฉันได้ยินทุกคำ
เธอบอกว่า "ไม่รู้ว่านู๋จะได้ยินแอมั้ย"
"แต่แอจะพูดไปเรือ่ยๆจนกว่าโทรศัพท์มันจะตัดไปเอง"
และฉํนก็นั่งฟังเธอพูดทุกคำอย่างตั้งใจ
เธอบอกว่า โทรหาฉันแทบทุกนาที แต่มันไม่ติดให้เลย
และ
ไม่กี่วินาที..
เธอก็สะอึกสะอื้น.. (อีกแล้ว)
คราวนี้ฉันก็อยากทำให้เธอยิ้มนะ..
แต่ฉํนทำไม่ได้...
เธอไม่ได้ยินฉัน
และครั้งนี้เป็นครั้งแรก..
ที่ฉันนั่งร้องไห้ไปพร้อมเธอ..
ถึงเธอจะไม่รู้ก็เถอะ
ฉันร้องไห้..ไม่อยากให้เธอสิ้นหวังขนาดนั้น
ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกแย่
เธอเอาแต่บอกว่า อย่าเพิ่งลืมเธอนะ อย่าคิดว่าเธอไม่คิดถึงฉันนะ
อย่าคิดว่าเธอไม่รักฉันนะ..
แล้วซักพักสายก็ตัดไป..
...................................
ฉันดีใจนะที่ได้ยินเสียงเธอครั้งแรกในรอบสามวันนี้
แต่เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า..
อะไรที่... ทำให้ฉันกังวล..
อะไรที่... ทำให้ฉันอยากรู้..
........
คือว่า..
เธอลืมบอกฉัน.. ว่า
เธอ "จะกลับเมื่อไหร่"
??????????????
หึ หึ..
...............
เอาหน่ะ.. อย่างน้อย..
วันนี้เราสองคน ก็อาการดีขึ้นแล้วหน่อยนึง..
แต่หลังจากวางสาย
ฉันก็ อดที่จะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ได้
เพราะ...เธอเล่นพูดคนเดียว ตั้ง 8 นาที 55 วินาที..
^___^
.......................
ตอนนี้ฉันอยากให้เธอฟังเพลงนี้จัง..
แต่อีกกี่วันจะได้เปิดมากันล่ะ ฮึ?..
ยืน ยัน ...... ยืน ยัน
 

ธีม..
อิตอนมีเวลาเยอะแยะ..ก็ไม่อยากทำ..
ตอนนี้..ไม่มีเวลา..
แต่ฉันอยากทำ...
จะทำ!!
""""""""""""""""""""""""""
คิดถึง..นะเทอ..
ฉันจะเค้าดาวน์รอเทอ..
แบ๊คทูไทแลน...
20 วัน..ช๊ะ
เย๊ว เย๊วววว..