Storythai

และแล้ว..

ในที่สุด.. ..

หน้าที่แล้วเพิ่งประกาศตามหา อิเหนา ฉบับหนา

แต่.. คนมันอยากอ่าน.. เหมือนๆจะลงแดงให้ได้

จำใจ ต้องไปซื้อ แบบที่เขาเอามาเรียบเรียงย่อ

เล่มนี้

v

v

v

อ่านไป..เหมือนฟังคนเล่าเรื่อง.. (ชื่อก็บอกอยู่ว่า "เล่าเรื่อง" อิเหนา  555)

แบบ.. จริงๆ อยากอ่านที่เป็น ฉากๆ ตอนๆ ประมาณว่า พรรณนาโวหาร อะไรแบบนี้..

แล้ว.. ให้ตายเถอะว่าเหมือนเขาจะร่วมมือกับ บริษัท ดับเบิ้ลเอ พิมพ์หนังสือเล่มนี้ออกมา

เพราะว่าเห็นมีโฆษณา ดับเบิ้ลเอ อยู่ทางด้านหลังด้วย..

เลยทำให้..กระดาษที่เป็นส่วนเนื้อหา ไม่ใช่กระดาษถนอมสายตาสีน้ำตาลอ่อน ..

แต่เป็นกระดาษสีขาว(ว่อก) ..อ่านทีก็ปวดตาที

ใส่แว่นอ่านก็แล้ว ถอดอ่านก็แล้ว..

สรุปว่า.. ซื้อมาทรมาณตัวเองนะนี่ T_T

...............................................................................................................

เมื่อหลายวันก่อน ไปอบรมโปรแกรม แคพติเวท กับแม่

เป็นโปรแกรมเครือ adobe ใช้สำหรับทำสื่อ ต่างๆ

แม่ชวนให้ไปด้วย เพราะเขาบอกว่ามันใช้หากินได้นะเนี่ย

(เรื่องของเรื่องจะได้ให้งานลูกได้...รู้หรอก)

แล้ว..คนที่อบรมครั้งนี้เป็นคุณครูจากโรงเรียนต่างๆ.. เลยทำให้เกร็งนิดหน่อย

 .. เขาอายุกัน สี่สิบปลายๆ .. เป็นต้นไป..

แล้วแบบ.. คนแก่. กับเทคโนโลยี ไม่ใช่ของคู่กันเลย..

วิทยากรต้องใช้ความอดทนสูงมาก.. เพราะอาจารย์ลุง อาจารย์ป้า เขามีปัญหากันทุกขั้นตอน..

ฟังไปฟังมา.. เอ๊ะ วิทยากรหน้าคุ้นๆ..

เพิ่งจะมาถึงบางอ้อ ตอนเห็นนามสกุล..

พี่ชาย ไอ้โซน (เพื่อนที่มหาลัยนั่นเอง) ก็เลยเดินทะเล่อทะล่าไปทักเขา..

เขาบอกว่าไอ้โซนพูดถึงแป้งบ่อยๆ.. บอกว่า เก่ง 555

(แอบกรี๊ดอยู่ในใจ.. ไอ้โซนนี่น่ารักนะเนี่ย 55)

เขาเลยบ่นปวดหัวๆให้ฟัง.. เขาบอกว่าอบรมมาสามรอบแล้ว..

อาจารย์ลุง อาจารย์ป้า ไม่ค่อยเข้าใจเลย

แอบเห็นพี่เขาทำหน้า เหนื่อยๆด้วยหล่ะ

ก็แหง๋หล่ะ.. คำสั่งมีแต่ภาษาอังกฤษ.. แล้วคุณลุงคุณป้า เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจภาษาอังกฤษกัน..

ไม่ให้มึนได้ยังไง

......................................................................................

ช่วงนี้ยังคงรอเรื่อง เรียนจบ อยู่นั่นแล้ว..

ตราบใดที่ยังไม่ประกาศรายชื่อนักศึกษาจบ รอบใหม่..ก็ยังคงต้องนั่งรอต่อไป

บางครั้ง นั่งเฉยๆ .. บางครั้ง ปั่นงานให้แม่ ยิก ยิก..

แต่..ช่วงเย็น..ของหลายๆวัน..ก็ต้องไปนั่งร้าน bread house .. โกโก้ปั่นเขาอร่อยได้สุดสุด

น้ำหนักขึ้น.. จะโทษใครได้หล่ะทีนี้..

ได้เจอใครหลายๆคนที่ร้านนี้.. แต่ใครก็ไม่เจ๋งเท่า "น้องตั๊ก"..

น้องตั๊กเขาน่ารักมาก.. แต่สาบานได้.. รู้สึกเพียงแค่เห็นว่าเขาน่ารักเฉยๆ เท่านั้นเอง

...............................................................................................

..........

เอ่อ... นึกไม่ออกแล้ว..

..อย่างงี้ทุกที..เวลาจะอัพ.. เรื่องหายหมด..

.ไว้คราวหน้าก็ได้ฟระ!! ฮึ่ยยย..

ก่อนไป

ขอบคุณพี่น้องที่ดีของสตอรี่ไทยที่แวะเวียนมาพูดคุย และเป็นห่วงกันอย่างสม่ำเสมอนะคะ..

ทรายอ้วน พี่ป้อม น้องกิ๊ฟ พี่พัด พี่นลิน พี่กุ๊ก พี่ฟีม น้ำฝน ชิมมี่ น้องแป้ง

รวมถึงทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยถึงและ..ขาจร ที่เข้ามาด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆ ^^

ปล.

สายตาอย่างนั้น...  เอ่อ..  อะไรนะ..  หืมม?